نغم طلعت: ايه دا انت رايح فين.
اسد راح عندها ومسكها من وسطها.
اسد: يعنى انا قاعد من يوم ما جينا من القاهره لازم اروح اشوف الشركات اللى هنا بقى.
نغم بزعل: يعنى هتتأخر.
اسد وهو بيشم شعرها ورقبتها: هحاول متأخرش.
نغم: طيب استننى البس وننزل سوا.
اسد: تمام بس بسرعه بقى.
نغم راحت غرفه الملابس ولبست منى درس ابيض على كوتش احمر و عملت شعرها ديل حصان.
نغم: يلا ننزل.
اسد ابتسم ومسك ايدها ونزل.
على السفره.
كان الجد شاكر يرأس السفره وبجانبه نزل اسد.
اسد: صباح الخير جميعاً.
الكل: صباح النور.
اسد: اهلاً يا عريس ايه مش ناوى اننا نروح الشركه ولا اجازه.
ادهم بجديه: كنت عاوز اكلمك لتزم نروح لأن كدا هنخسر.
اسد بغرور: ولا هنخسر ولا حاجه اول ما روح الدنيا هتتظبط وقعد يفطر هو ونغم.
نغم: ليلى ادهم مشلش عينه من عليكى ولا ثانيه.
ليلى بكسوف: ايوا مش عرفه هيحددو الفرح امتى.
نغم: استنى.
نغم خبطت رجل اسد من تحت السفره.
اسد بص ليها: فى ايه مالك.
نغم بهمس: اتكلم فى جوازة ادهم.
اسد بتنهيدة: نغم خلاص الموضوع دا مش هنتكلم فيه دلوقتى لازم قعده.
نغم بزعل: خلاص ماشى.
اسد قام من على السفره.
اسد: مش يلا يا ادهم.
ادهم: يلا يا عم.
اسد: مش عوزه حاجه.
نغم بزعل: لاء شكراً.
اسد: جدى احنا هنروح الشركه لو عزة حاجه رن عليا.
شاكر بفخر: تروح بسلامه يا ولدى.
واتجه هو وادهم لشركه.
احلام: عرفين مين اللى جاي عندنا هنا.
ليلى: مين.
احلام: عمتى كوثر وابنها مجدى وبنتها غاده.
نغم: مين دول.
اسر ابن عم اسد ولسه راجع من السفر كان بيدرس فى اسكندريه.
اسر من وراها: دول ولاد عمتى وعمتى وانا لسه جايبهم معايا من اسكندريه.
نغم: اه.
اسر: انتى بقى مرات اسد صح.
نغم ببتسامه: صح انا نغم.
اسر: اتشرفت وانا اسر.
احلام بحب: ازيك يابن عمى اخبارك ايه.
اسر: الحمد الله بخير اخباركم ايه جدى فين وع سالم ومرات عمى زينب.
نغم: هتلقيهم فى الصالون مع الضيوف.
اسر: ممكن لو مش هتعبك معايا يا نغم تعملى قهوه.
نغم: اكيد.
واسر راح ليهم وكلنو مبسطوين انهم شافوه.
نغم دخلت باصنية القهوه.
مجدى بخبث: ابوا ايه القمر دا.
نغم تجاهلته ووزعت عليهم القهوه وراحت عنه تديله القهوه.
مجدى وهو بياخد القهوه مسك ايد نغم بوقاحه.
نغم سحبت ايدها.
شاكر: تعالى يا نغم اعرفك.
نغم راحت جنبه.
شاكر: دى نغم مرات اسد.
مجدى بخبث: اتشرفنا وانا مجدى.
نغم بصتله بقرف ودا خلاه يتوعد لها.
شاكر: ودى جميله بنتى.
نغم سلمت عيلها بحب.
شاكر: ودى غاده بنتها.
نغم سلمت على غاده بس غاده كانت مضيقه منها انها مرات اسد.
نغم طلعت وقعدة مع البنات بضحكو وهى مضيقه من معملة مجدى ليه.
فى شركة اسد.
اسد بعصبيه: انا عاوز كل الإيملات تكون عندى خلال ساعه تمام.
السكرتيره بخوف: حاضر يا بيه حاجه تانيه.
اسد: فى اى اجتماعات النهارده.
السكرتيره: اه فى واحد مع مندوب شركة …
اسد: تمام امتى.
السكرتيره: كمان ساعتين.
اسد: تمام برا انتى.
طلعت السكرتيره جرى على برا.
اسد مسك الاب توب وفضل يشتغل عليه وكان مكتبه جميل جدا ونضيف ومنظم ومظبطه على زوقه وكان زوقه جميل.
نغم كانت راحه الجناح علشان ترتاح شويه لقت حد بيشدها لغرفه تانيه.
نغم بخوف: سبنى انت مين.
مجدى بخبث: ……
البارت السادس عشر
للكاتبه /ندى على حبيب
نغم بعصبيه: سبنى لو سمحت انت عاوز منى ايه.
مجدى بخبث: عوزك يا قمر هكون عاوز ايه يعنى.
نغم بعياط صوت عالى: اسدددددد.
مجدى بغيظ راح ضربها بالقلم وقعت على الأرض والدم يمزف من فمها.
نغم بوجع: اسددد العد عنى انت عاوز منى ايه.
مجدى بخبث: انا هسيبك دلوقتى بس مش هصبر عليكى كتير ياقطه.
نغم طلعت على الجناح جرى والدموع تنهمر منها.
فى جناح غاده.
جميله بضيق: انتى برده كدا ازاى البت دى بكرا تكوش على كل حاجه على الورث والفلوس وكلو.
غاده بضيق: ماما انتى مفكرانى مضيقه من البنت دى علشان حبه اسد لاء دا انا شفقنا عليها انها متجوزه اسد اللى عيلته كلها همها على الورث والفلوس مش بمكن اسد مبسوط معاها وحببها.
جميله مسكت كتفها جامد: انا مستحيل اسيب حقى انتى فهمه.
غاده: طيب ما تخديه لس بالقانون مش بالباطل مش تدمرى حياة ناس قصاد الفلوس.
جميله بصت لبنتها بغيظ وسبتها ومشت.
فى اليل فى جناح اسد.
وصل اسد متأخر دخل الجناح بتاعه لقى نغم نيمه على الكرسى فى البلكونه وعلى خدها اثار ضرب وعياط.
اسد شلها بستغراب: ايه دا.
وراح حطها على السرير وغطاها وفضل يبص لملامح وشها الهادى ويلاعب انفها بأنفه.
نغم بنوم: امممممم.
اسد: نغمى اصحى.
نغم: ايه يا اسد انا عوزه انام.
اسد بخبث: خلاص على رحتك بس الشوكلاته دى مين هيكلها بقى.
نغم قامت علطول بفرحه.
نغم بفرحه: بجد هات انا هكلها.
اسد باصص ليها بتوهان.
نغم بستغراب: مالك باصص ليا كدا ليه.
اسد بحب وتوهان: وحشتينى.
وبيقرب منها وطبع قبله رقيقه على شفايفها نغم افتكرت مجدى.
نغم بخوف وتردد: اسد ابعد لو سمحت.
