اسد متجهلها ومكمل.
نغم بصوت عالى: اسدد ابعد.
اسد سابها وقام بغضب.
اسد بغضب: وصوتك عالى ليه وبعدين مالك فى ايه انتى كويسه.
نغم: انا تعبانه وعوزه انام ممكن.
اسد بغضب من طرقتها مسكها من شعرها: انا لما احتاجك من غير كلام تكونى عندى تمام مش انتى اللى تكررى اوعى تنسى نفسك انتى مين.
نغم بعياط: انا مين انا وحده متعرفش اهلها مين معنديش حد اما ازعل اروح ليه عمى وعاوز يإذينى وكل الناس بتستغل جسمى حتى انت يا اسد وقالتها بنهيار.
اسد بغضب وصدمه: انا بستغل جسمك نغم صرحينى ايه حصل فى غيابى انطقى.
نغم بتردد وخوف: ها لاء مفيش حاجه.
اسد بعصبيه: انطقى يا نغم بدل وربنا لكون دفنك هنا اهو اخلصى.
نغم بعياط: اوعدنى متعملش حاجه فى حد الأول.
اسد بغضب: اخلصى يا نغم وانا لسه هادى فستغلى الموقف.
نغم بنهيار: مجدى ابن عمتك حاول يتعدى عليا.
اسد برود عكس اللى جواه طلع تلفونه.
اسد: الو.
ادهم: ايه يا زعيم.
اسد: مجدى يكون فى المخزن متروق على الأخر بكرا.
ادهم: اعتبره حصل سلام.
اسد اخد نغم فى حضنه وهى منهاره من العياط.
اسد بحب: خلاص بقى كل شئ هينتهى عوزك تحكيلى اللى حصل بتفصيل.
نغم بعياط حكت الاى حصل.
اسد والدم غلي فى عروقه: تمام يا مجدى الزفت لسه من اول ساعه وبصت لمراتى بس لازم تتروق قبل متقابل ربك.
نغم بخوف: انت هتموته.
اسد ببرود: دا شئ طبيعى.
نغم بخوف: لاء يا اسد انا خيفه عليك.
اسد بحب مسك وشها بين ايده: انا مش قلتلك طول ما انا معاكى متخفيش.
نغم: ايوا.
اسد: يبقى خيفه ليه بقى واخدها فى حضنه.
اسد: عرفه انا همـوت وانام مش يلا بقى.
نغم مسحت دموعها: يلا يا حبيبى وناموا نوم عميق ولكن يوجد عين لا تنام ؟؟؟
فى غرفه مجدى.
مجدى نايم على السرير وفى ايده ازازة خمرة ومش شايف اي حاجه خالص.
دخل 2بودى جارد وادهم جابوه وهو مش مستوعب اي حاجه ونزلوا بيه بكل حرص وراخوا هلى المخزن.
ادهم: روقوه ترويقه تمام.
واحد منهم: تمام يا ريس.
ادهم جالو تلفون اتصدم من المتصل.
ادهم بتردد: الوووووو.
مجهول: البقاء الله.
البارت السابع عشر
للكاتبه /ندى على حبيب
ادهم بصدمه: الزعيم …
: ايوا وفى ورقه كبتبها بإسم الزعيم اسد.
ادهم بحزن: محدش يعمل اى حاجه ولا بفتح الورقه واحنا جين دلوقتى.
: تمام يا ريس.
ادهم بحزن بيفتكر ايام الزعيم وقد ايه هو كان بيحب اسد وبيحبه: ربنا يرحمك يا زعيم وطلع على جناح اسد.
فى جناح اسد.
نغم كانت نيمه على السرير واسد بيلبس هدومه قدام المرايه بثقه وغرور وفجأة الباب خبط اسد راح غطى نغم كويس وراح يفتح.
اسد: ايه يا ادهم مالك فى ايه.
ادهم بحزن وعلى وشك الدموع: الزعيم.
اسد عند سماع اسمه اتجمد.
اسد بصوت مرعوش: ماله الزعيم.
ادهم بدموع: مات النهارده.
اسد غمض عينه ومسك اكره الباب بشده وعروقه طالعه.
اسد بغضب: مات ازاى.
ادهم: معرفش بس لازم نروح.
اسد: روح جهز نفسك اخلص نص ساعه وتكون تحت.
ادهم: امرك يا زعيم.
اسد ففل الباب والغضب مسيطر عليه نغم صحت لقت اسد غضبان ومتعصب جداً.
نغم بهدوء راحت وقفت قدام اسد: مالك فى ايه.
اسد بغضب: ابعدى من وشى دلوقتى يا نغم تمام مش عاوز غضبى يطلع عليكى.
نغم بدموع: ممكن تضربنى او حتى تجرحنى بكلامك اعمل اي حاجه بس اهدى.
اسد بدموع راح حضنها وشدد فى حضنها لدرجه ضلوعها طلعت صوت.
اسد بعياط وضعف: مات قبل معرف الحقيقه مات من غير ما يحكيلى انا تعبان يا نغم انا فى نار جوا قلبى هو الوحيد كان سببها كنت بتبسط لما اعصبه بكلامى بس خلاص مات وسر معاه هو.
نغم بعدم فهم: هو مين.
اسد مسك ايدها وقبلها: انا لازم انزل القاهرة هكون هناك يمكن اسبوع فى شغل لازم اعمله لو احتجتى حاجه كلمينى وهنا العيله.
نغم بدموع: خدنى معاك.
اسد: هنا هتكونى فى امان اكتر ومش عاوز حد يعرف بيكى خالص هناك تمام.
نغم بتفهم: هتخلى بالك على نفسك.
اسد قبل وجهها: اكيد وانتى خلى بالك على نفسك واخد شنطة ضهر فيها مام غرض ليه ومحفظته ونزل ونغم دخلت اخدت شور ولبست عبايه استقبال زيتى ونزلت على تحت.
فى الصاله تحت.
اسد: جاهز.
ادهم: يلا يا زعيم.
ادهم بص لليلى: متخفيش.
ليلى: انا معاك فى اى حاجه.
ادهم لسه هيبوس رسها اسد بغضب: ادهم مش وقته اخلص.
شاكر: خلى بالك على نفسك يا ولدى.
اسد باس ايد جده: متخفيش ياجدى دى كلها اسبوع وراح عند نغم: لا اله الا الله.
نغم بدموع: محمد رسول الله.
اسد قبل رسها.
اسد: جدى نغم امانه عندك.
شاكر: دى بنتى قبل ما تكون مرتك يا ولد روح وانت مطمن.
مشى اسد بعد ما ودع العيله كلها.
انور: بابا اسد مشى هو واللى معاه والهجوم هيكون سهل دلوقتى.
احمد: عملت ايه مع الدكتوره.
انور: جوا بطلع فى الروح.
احمد: اخلص منها علشان خطر علينا.
انور: غيره.
احمد: شاكر الدمنهورى مش سهل ونفس طبع اسد اوعى تفكر تعمل حاجه متنساش الحراس ذى التراب قدام القصر.
انور: امال امتى.
احمد: الصبر الصبر مفتاح للفرج.
بعد وقت كبير فى الطريق وصل اسد وادهم القاهره اسد نزل من العربيه بحزن وادهم ايضاً.
اسد دخل جوا لقى الحراس جوا اسد بغضب: برا كلكم الحراس بطاعه كلهم طلعوا برا.
اسد لسه رايح علشان يشوف الزعيم لقى فى ايده ورقه مسك الورقه وهنا كانت الصدمه.
اسد بصدمه شديده: ……
البارت الثامن عشر
للكاتبه: ندى على حبيب
اسد مسك الورقه وبدء قرأة.
اسد انت ابنى من دمى ولحمى وصلبى انت ظالم امك وفكرت انى كنت خايف اجي الصعيد علشان انا خايف من حد لاء انا مكنش عندى الشجاعه اقابل امك واحط عينى فى عنها لما كان عندك 7 سنين انا اخدتك من امك ورمتها فى الشارع علشان مكنتش حببها من اول جوزنا وحرمتك منها وقولتلك انها خانتنى بس امك شريفه يا اسد روح هاتها جنبك يا ابنى وخلى بالك عليها وسمحنى يا زعيم المافيا.
اسد بعياط: ليه عملت فيا كدا ليه تشوه صورة امى قدامى ليه انا عملتلك ايه ليه تحرمنى منها مسح اسد دموعه وقطع الورقه.
اسد بقهر: سحمنى انت انا عمرى ما هسمحك وطلع برا بشجاعه وغرورة المعتاد عليه.
برا القوضه.
اسد: ادهم.
ادهم: اؤمرني.
اسد: يلا على المقابر هندفن الزعيم.
ادهم بحزن: بجد.
اسد بعصبيه: لا هنحنطه متنجز يا ادهم يلا.
ادهم: اومرك يا زعيم.
فى الصعيد فى سرايا اسد الدمنهورى.
نغم قاعده فى المطبخ شاردة فى كلام اسد وعى بتقطع السلطه ايجة ليلى من وراها.
ليلى: نغم.
نغم: …
ليلى: نغم.
نغم بتركيز: نعم يا ليلى فى ايه.
ليلى: انتى كويسه.
نغم: بخير متشغليش بالك.
ليلى بتردد: هما راحو البندر ليه.
نغم: مش عرفه بس باين موضوع مهم.
احلام وهي جايا المطبخ: اكيد رحين يشوفوا حريم يا حزينه منك ليها.
ليلى: لاء ادهم مستحيل يعمل اكده.
احلام: ليه هو مش راجل.
