نغم بضحك بصوت: حاضر يا سطاااا.
اسد بعصبيه: نغمممممممم.
اسد بعصبيه: نغممممم.
نغم بخوف: ن.نعم يا ابيه.
اسد راح ليها مسكها من ايدها ولسه طالع.
ادهم: اسد براحه على البنت فى ايه اهدى.
اسد بغيظ: ادهم انا متعصب خلقه متخليش عصبيتى تطلع عليك انت.
ادهم بخوف مسك وشه: ليه الغلط وانا اصلاً رايح اجيب ابويا وامى واختى من المطار.
اسد وهو طالع وماسك ايد نغم: كويس علشان كتب كتابى انا ونغم يكونو معانا.
ادهم: انت بتتكلم جد يعنى انت هتتجوز نغم لاء لو كدا انا موافق.
اسد بصله خلاه يمشى.
فى جناح اسد.
اسد بعصبيه: مين سمح ليكى انك تخرجى من ام الجناح.
نغم بدموع: انا كنت عوزه اشرب وبعدين قبلت ادهم و…
اسد بمقاطعه و غيظ: اولاً اسم اى راجل ميجيش على لسانك حتى لو بالغلط ثانياً فى خدم تحت لما تحتاجى حاجه اطلبى منهم فاهمه.
نغم بخوف: فهمه.
اسد: اسمعى عمى ومرات عمى جين من الصعيد ملمحش طيفك تحت غير لما اطلب منك ونامى دلوقتى لأن الصبح هنروح نجيب الفستان بتاع كتب الكتاب.
نغم بفرحه: بجد بس انا اللى أختاره.
اسد: المهم الصحافه والإعلام هتكون مليا الدنيا والفستان يكون محتشم وبعد الفرح بأسبوع هنروح الصعيد.
نغم بستغراب: الصعيد هنعمل ايه هناك.
اسد: والله انا كل علتى من هناك ولازم هروح لأن انا الحفيد الكبير فى العيله ودى تقاليد ومتتكلميش كتير لأنى مبحبش الكلام الكتير.
نغم بزعل: حاصر بس انا هنام فين.
اسد ببرود: اه شوفى انتى النهارده هتنامى لوحدك بس من بكرا هتيجى الجناح بتاعى علشان عمى ومراته تمام.
نغم: تمام.
فى فيلا احمد ابو العز.
احمد بعصبيه: يعنى ايه هيتجوزها ازاى اسد الدمنهورى يتجوز دى.
انور: انا مش فاهم الحوار كامل بس كدا الخطه هتتغير خالص.
احمد: ازاى يا ناصح.
انور: نغم تإذين.
احمد بصدمه: …….
فى الصباح فى قصر اسد الدمنهورى.
صحت نغم اخدت شور ولبست سولبته سوده بنص كم وعملة شعرها ديل حصان وراحت على جناح اسد.
نغم بتردد: ادخل ولا لاء خلاص انا هدخل ودخلت.
نغم بصويت.
اسد بغضب حط ايده على بؤها وقرب منها: اسد انتى فى ايه.
نغم مغمضه عنيها.
اسد بعصبيه: فتحى عينك بسرعهه.
نغم بخوف فتحت عنيها وبصت فى عنيه: البس هدومك.
اسد بتوهان: جايه ليه.
نغم: عينيك حلوه.
اسد ببتسامه نادره لما تظهر: بجد عينى بس وبيغمز ليها.
نغم بعدت عنه بتوتر: احنا هنجيب الفستان امتى.
اسد وبيكمل لبس التيشرت.
اسد ببرود: انا مش جاي.
نغم بزعل: طيب هروح لوحدى.
اسد: ولا انتى.
نغم بستغراب: طيب هنجيب فستان منين.
اسد وهو بيبصلها: فى وحده هتيجى هنا معاها فساتين اهتارى واحد لأن عمى ومراته تحت ولازم تكونى معاهم ويلا ننزل نسلم ومتتعمليش مع مخلوق غيرى تمام.
نغم بضيق: حاضر ونزلو مسكين ايدين بعض.
تحت فى الصالون العمال بيعملو زينه فى جنينة القصر واللى بيعمل طبخ علشان الضيوف.
اسد: صباح الخير يا عمى.
سالم عم اسد: صباح النور يا بنى.
اسد بغرور: نغم هتكون مراتى نغم ع سالم ومرات عمى نورا وكمل بضيق ودى بنت عمى ميرا.
ميرا بضيق من نغم لإنها كانت عوزه تتجوز اسد.
ميرا بضيق: اهلاً يا نغم.
نغم بحب: اهلاً.
نورا: ازيك يا بنتى.
وسلمو على بعض.
اسد بص لنغم.
اسد: يا روحى انا هروح الشركه وهرجع علطول.
سالم: واه تروحى فين يا ولدى يوم دخلتك.
اسد: ما انا هرجع علطول يا عمى مش هتأخر.
سالم: اسد انا عوزك فى موضوع وراحو المكتب ونغم راحت المظبخ تشوف بيعملوا ايه.
ميرا بغضب: والله ما ههنيكى بيه.
فى المكتب.
اسد: فى ايه يا عمى قلقتنى.
سالم: سوف يا اسد الصعيد كلتها جدك كبيرها العمده وانت الحفيد الكبير ولازم دخلتك تتم فى الصعيد يابنى ودى اوامر جدك.
اسد: انا اصلاً بعد الفرح همشى على الصعيد انا ومراتى يا عمى.
سالم بفرحه: تمام واحنا هنكون وراك يا عريس يلا روح شوف رايح فين.
فى المطبخ.
ميرا بغيره: وانتى عندك كام سنه يا نغم باين عليكى صغيرة.
نغم بطيبه: انا عندى 15.
ميرا بصدمه: كام 15 دا انتى طفله.
اسد من وراها: ايه يا ميرا نسيتى ان الصعايده مبيتجوزوش غير عرايس سنهم صغير ولا ايه.
ميرا بخوف من هدؤه: اه لاء فاكره.
اسد بغضب: يبقى متقفيش مع نغم خالص تمام واخد نغم وطلع الجناح.
فى جناح اسد.
اسد وهو ماسك ايد نغم بحنان: احنا النهارده بعد الفرح هنروح الصعيد تمام.
نغم بفرحه: تمام بس انا عوزه اركب حصان اول منروح.
اسد بضحك: هتجوز طفله والله.
نغم بضيق: انا مش طفله.
اسد بخبث: طب والله احلى طفله.
وعدى الوقت على ابطالنا بفرحه نغم اللى ميرا بتجهزها وهتموت من الغيره واسد بيلبس فى الجناح الخاص بيه وهيموت ويشوف نغم بالفستان.
واخيراً ايجه وقت الفرح.
ادهم بضحك: ياعريس يا عريس.
اسد بضيق: ادهم جبت الزعيم.
ادهم: ايوا جبته بس انت متأكد ان مجيته دى مش هتعمل خطر على حياته وحياتك.
اسد: انت عارف ان هو الوحيد اللى نقطه ضعفى وانا مش عاوز حد يعرف انه لسه عايش علشان كدا انا مخليه فى فيلا عند المخزن وبلاش كلام فى موضوع دا خالص هنا تمام.
ادهم بجديه: تمام.
ميرا بصدمه من ورا الباب: ……
البارت السابع.
بقلم الكاتبه /ندى على حبيب.
نغم بخوف شديد: اسد ايدك مالها.
اسد كان الدم مغرق ايده ومجروحه.
اسد بجمود: متخفيش انا كويس وبعدين مش اسد الدمنهورى اللى يتوجع من جرح ذى دا.
نغم: بطل غرور شويه وحتى لو بتكرهنى عادى بس خلينى اعقم الجرح بس.
اسد باستسلام: تمام بس بسرعه.
نغم ابتسمت وراحت جابت علبه الإسعاف وراحت قعدت على السرير.
