يحيى بيكون ماشى وبيشوف احمد مستخبى
يحيى بخبطه على كتفه
احمد بيتفجع اى يحيى خضتنى
يحيى وقف كده ليه
احمد بتوتر اه لا مفيش
يحيى بيلحظ توتره بس يعديها تمام روح اجهز علشان عندك عمليه
احمد تمام يلا سلام
بيخلص اليوم ويحيى بيروح يطمن على فيروز بس بتفتحله فتون وتقوله انها اخدت العلاج ونامت وبيوصيها عليها وبيمشى
فى بيت الدمنهوري
بيكون كلهم متجمعين على العشا بيدخل يحيى بمرح خېانه بتكلو من غيرى الكل بيفرح بوجوده
رقيه اول مبتشوفه حب بيبصلها محمد فبتسكت وكله بيضحك
يحيى ياعم والله انا ابنها
محمد اتهد يالا وتعالى كل
محمد بيطبطب على كتفه مش ناوى تجى تقعد معانا وفكك من الشقه دى
يحيى كان لسه هيرد بيقطعه ادم اخو يحيى سيبو ياحج أدنى وخد الاوضه لوحدى
يحيى ياوطتى
رقيه بس ياعيال ويلا الاكل هيبرد
يحيى بيروح يسلم على اخته ندى امال فين القرده الصغيره بتعتك
ندى نايمه ياحبيبى
يحيى يخساره
عمر جوز ندى متقلقش شويه وهتصحلك
بيكلو فى جو عائلي جميل وطبعا مخلاش من منكشت يحيى لبابه
الصبح فى المستشفى بتكون فيروز قعده مع فتون بيتكلمو لحد مبيسمعو تخبيط على الباب فتون بتروح تفتح ولما بلقيه يحيى بتسيب الاوضه وتمشى
فيروز بتشم ريحت البرفان وبتسرح فى ذكريات الماضي بس بيطلعها منها يحيى وهو بقولها صباح الخير
فيروز بحزن لحظه يحيى فى صوتها صباح النور
يحيى مالك زعلانه ليه
فيروز بتستغرب انو لحظ حزنها لا مش زعلانه
يحيى بسرار لا زعلانه ممكن تعتبرينى اخوكى او صاحبك وتقولى مالك