نغم بعياط: جدى انت لاء مكنش قصدك اكيد انا مسمحاك بس انا عمرى مغلط فى حياتى كلها بس ديما بتظلم معنديش اهل ولا حد غيركم وبصت لأسد انتو غيرتو حياتى كلها.
شاكر حضن نغم.
شاكر: اسف والله يا بتى انى شكيت فيكى.
اسد بضيق: انت هتفضل تحضنها كتير كدا ولا ايه.
نغم بضحك بصوت عالى.
اسد بغضب: نغم مالك فى ايه يلا كلوا على الفطار.
على السفره نغم مسكه بطنها اسد لاحظ.
اسد من تحت السفره حط ايده على بطن نغم وبصلها بحب.
شاكر: عوزين نروح الأرض النهارده نشوفها يا اسد ايه رأيك انت وادهم.
اسد: خلاص عادى انا فاضى شوف ادهم.
ادهم: وانا فاضى حتى نغير جو.
نغم حطت ايدها على ايد اسد.
اسد بصلها وراح جنب ودنها: لسه موجوعه.
نغم: لاء بس عوزه اقوم.
اسد شال ايده وقرصها فى رجلها.
نغم: احم احم واسد بيكتم فى ضحكته.
ليلى: مالك يا نغم تاخدى ميه.
نغم بتوتر: لاء انا كويسه وبصت لأسد.
اسد: مالك يا روحى انتى كويسه.
بعد الفطار.
نغم اتجهت الى المطبخ مع البنات.
واسد مع جده وادهم راحو يشوفو الأراضى.
فى المطبخ.
ليلى: احنا هنعمل الخضار انا ونغم.
زينب بضحك: خلاص ماشى بس جقعوه حلو.
نغم: لاء متخفيش بنعرف.
وبدأو يطبخو فى سعاده وضحك.
نغم بتعب: لاء مبقدتش قادره اقف والله.
زينب: خلاص ارتاحى يا بتى لما انادى على ليلى تيجى وطلعت من المطبخ.
نغم: لازم اخلص قبل ما اسد وجدى يجو.
اسد وصل والجد وادهم.
اسد بستغراب: امال فين العيله ونغم.
ام ابراهيم: فى المطبخ يا بيه.
اسد اتجه الى المطبخ.
اسد راح المطبخ لقى نغم.
اسد راح حضنها من ضهرها وقبل عنقها: وحشتينى.
نغم بخضه وكسوف: اسد.
اسد: يعنى اقولك وحشتينى تقولى اسد ايه دا.
نغم بتعب: شوف اطلع ونادى عليا لأن والله مقدره اقف.
اسد بتفكير: اه عوزه تهربى يعنى.
نغم بتوسل: ممكن.
اسد بخبث: والله كله بتمنه.
نغم ببرائه: يعنى عايز ايه.
اسد ودراعه محاوط خصرها: بوسه.
نغم بكسوف: ها.
اسد: خلاص خليكى وقطعى كويس بضمير.
نغم شدت اسد تانى: خلاص موافقه وقربت منه وطبعت قبله على خده.
اسد بستغراب: ايه دا دى مش بوسه.
نغم بكسوف: امال دى ايه.
اسد: تعالى اوريكى البوسه ازاى يا نغمى وقبلها من شفتيها بعنف.
ادهم وهو متجه للمطبخ: اسد بقولك.
ادهم بصدمه: …….
البارت الرابع عشر
للكاتبه /ندى على حبيب
ادهم دخل المطبخ وشاف اسد وهو بيقبلها.
ادهم بضحك: اسف والله مكنتش اعرف انك مع نغم.
اسد بضيق: خير ديماً بتيجى فى الأوقات الغلط كدا.
نغم بكسوف: اسد ابعد.
اسد بص ليها وقال جنب ودنها: اطلعى من المطبخ بهدوء ومسمعش صوت ضحكتك ولا حتى اشوف سنانك تمام.
نغم بضيق: حاضر وطلعت على الجناح.
اسد بضيق: خير يا ادهم بيه جاى ليا ليه.
ادهم بخبث: والله معرفش ان المطبخ اتقلب قوضة نوم فجأة.
اسد ضربه بالبوكس فى وشه.
ادهم بوجع: اااه ربنا على الظالم والمفترى.
اسد: اخلص عاوز ايه.
ادهم بخوف: عاوز اتجوز ليلى.
اسد بخبث: اه اقول كدا وانا اقول الواد بيحوم حولين البت ليه.
ادهم: بالله تعالى معايا لما اتكلم من جدى.
اسد بخبث: والله انا لو وفقت خلاص مفيش كلام بعدى.
ادهم: اه ما انت موافق.
اسد: مين قالك الكلام دا واتجه لصالون مكان يجلس به الجد.
فى جناح اسد.
نغم قاعده بكسوف من الموقف وبتفكر فى اسد.
نغم: معقول اكون حبيته لاء مستحيل دا وشك فيا بس دا حقه يعنى هو معتصبنيش.
نغم بتفكير: بس مين اللى حط الحبوب فى الدرج اكيد حد حطها مش معقول تكون ايجت لوحدها بس اكيد دى حمايل الحربايه ميرا او امها تمام وانا هعرف اخد حقى ازاى.
الباب خبط.
نغم: ادخل.
دخلت ليلى.
نغم: ليلى تعالى اعدى متخفيش اسد مش هنا.
ليلى بتردد: انا عاوزه اتحدت معاكى يا مرت اخويا.
نغم: اتفضلى وانا هسمعك.
ليلى بكسوف: انا بحب ادهم وهو عاوز يتجوزنى.
نغم بفرحه: طيب كويس الف مبروك.
ليلى بحزن: تفتكرى اسد وجدى هيوفجم.
نغم: شوفى سيبى موضوع اسد عليا انا هقنعه اما جدك اسد لو اقتنع هيقنع جدك تمام.
ليلي بفرحه راحت حضنت نغم ونغم بادلتها الحضن.
ليلي: والله انتى اكتر من اخت ليا يا نغم.
نغم بحزن: انا عوزه اقولك حاجه.
ليلى: جولى وانا سمعاكى.
نغم: بصراحه فى حد ليا شريط حبوب فى الدرج وانا مش عرفه هو مين علشان كدا اسد شك فيا.
ليلى: انتى شكه فى حد.
نغم: اه.
ليلى: ميرا صح.
نغم: ايوا مفيش غيرها هي وامها اللى مبيحبونيش علشان كدا انا شكيت فيهم.
ليلى: هما كدا يا خيتى مبيحبوش نفسهم وبيغيرو حتى من نفسهم بس متخفيش هنعرف اكيد.
فى الصالون.
ادهم: جدى انا عاوز اتجوز ليلى بنت عمى.
فكانت صدمه للجميع الا اسد فهو يعرف صديقه انه غرق فى بحر الحب مثل ما غرق هو الأخر.
شاكر: وانت ايه وأيك يا اسد.
اسد غمز للجد: والله يا جدى انا شايف انها لسه صغيره على الجواز.
ادهم بضيق: طيب ما هي زميلت مراتك.
اسد بضحك قام حضن ادهم: وانا مأمنش على اختى غير معاك يا صحبى.
ادهم بفرحه: حبيبى وبادله الحضن وباس ايد الجد.
ادهم: ممكن يكون كتب كتاب علطول.
